Hayatı Planlamak

Şu hayatta her zaman çok fazla plan yapan bir insan oldum. Çok fazla plan yapan ve en mükemmeline sahip olmak isteyen. Plan yapmakta ne kadar iyiysem, uygulamaktada bir o kadar kötüydüm. Peki bu kötüden kastım ne? Kötüden kastım, planlarımı uygulayamamanın getirdiği stres üzüntü ve çöküş anı. Bunun akabinde tekrar başa saran hırsla bezenen yeni planlar yığını. Yani bu planlama işleri benim hayatımda pekte iyi gitmedi ama bunun nedeni biraz da benimle alakalı. Bir insan bir anda tüm hayatını yaşlanacağı ana kadar planlamaya kalkarsa - en mükemmel şekilde - tabii ki yolunda gitmeyen şeyler olabilir. Bende çözümü mükemmelden vazgeçmekte ve kısa süreli havada asılı kesinliği muallakta kalan düşünceler öbeği yaratmakta buldum. Yani bir kaç ayda gerçekleşmesi gereken kısa süreli maddeler ve bolca "şöyle yapmayı düşünüyorum ama zaman ne getirir bilinmez o zaman gelsin o zaman yapar ya da yapmam yani o zaman düşünürüm. " gibi maddeler. Yani şu sıralar hayatımı tamamiyle planlamaktan vazgeçip önüme bakmaya ve daha çok anı yaşamaya karar verdim. Bu hem bana, hem hayatıma, hemde panik atağıma en iyi gelecek çözüm diye umuyorum.

Belki de kısa vadeli planlardan da vazgeçip sadece anı yaşamak gerekiyordur sonuçta plan = sorumluluk = stres = mutsuzluk ama bu da fazla sorumsuzca olmaz mı? Şimdilik en iyisi kısa vadeli planlar sanırım  bakalım neler olacak :)